De Oostendorper Watermolen bij Haaksbergen

De geschiedenis van deze dubbele waterradmolen aan de Buursebeek
begint in 1548.
Even stroomafwaarts bij de Veddersbrug lag tot kort voor 1600
een molen die echter door oorlogshandelingen verwoest werd.
In 1633 kreeg Willem Ripperda tot Weldam toestemming de
Oostendorper molen te bouwen en wel op de huidige plek.
De molen heeft 3 onderslagraderen,2 voor de korenmolen en
1 voor de oliemolen. In het begin van 20st eeuw is het boven-
slagrad weggebroken. De molen raakte vanaf die tijd in verval
en moest in 1930 gerestaureerd worden. In 1946 verdween
de molen grotendeels door hoog water in de kolk en is pas in 1987
grondig hersteld. Sinds mei 1988 is de molen maalvaardig
en voor publiek opengesteld.

 

 

 

 

 

 

Drie onderslagraderen en restant van bovenslagrad.

-------------0------------

De Buursebeek, De Watermolen en Scheepvaart.

Bijna alle vervoer ging tot het midden van de 19-eeuw over water, vaak de enige mogelijkheid en bovendien: goedkoop, veilig en betrouwbaar. Deze watermolen ligt aan de Buursebeek en de Schipbeek een door Deventer, met veel geld en moeite, aangelegde vaarroute. Het belang van deze Hanzestad was een verbinding met het Twentse en Duitse achterland. Deze waterweg is vele eeuwen bevaarbaar geweest en wel hoofdzakelijk met schepen die heel weinig diepgang hadden, maar toch een behoorlijk, hanteerbaar laadvermogen. Het meest voorkomende schip was een 'zomp'; een platbodem met heel weinig diepgang, diepe zeeg en losse opzetborden. Ze konden met en zonder zeil gebruikt worden. De meest voorkomende vracht was: textiel, hout, houtskool, Keulse potten, eieren, granen etc. Om te kunnen varen moest vaak gedamd worden om het water op te stuwen, of water 'gekocht' van de molenaar, die de stuwen dan wat langer open liet staan en de boten langer mee spoelden.

Inde watermolen staat een model (schaal 1:20) van een 'Zomp"